Bunt
Bez filozofii nie ma literatury. Filozoficzna, poszukująca i odnajdująca, bo twórcza myśl, statek przycumowany do życia, żaglowiec kołyszący się w przystani, stała więź z otaczającą przeszłością, wyraźna, między i [...]
Jedna noc, kilka godzin, parę minut wystarczy
by świat się skończył.
Przecież jest ulica, śnieg na chodnikach,
jest ta sama kamienica, brama,
puszka po piwie.
Jest światło w mieszkaniu,
(nigdy nie wyłączam).
Ach, co za ulga! Ktoś jest w domu, proszę pana!
Ta sama cisza, która była przyjaciółką,
teraz będzie pana ściółką przykrytą śniegiem.
Jakoś się przezimuje, jakoś się przetrwa.
Bez piekła, bez nieba, bez ziemi świętej-nieświętej.
Nie wszystko zamarznie na kamień, na szczęście.
Co będzie, to będzie, nawet
jeśli zima odejdzie, jeśli
mnie już nie będzie.
wtorek, 7 Grudzień 2010, 23:13 | © 
Mam ochotę czytać Twoje słowa, choć zwykle nie czytam poezji. Może kwestia nastroju. Dziękuję góglowi, że mnie tu skierował… choć nie wiem, czy przez Twe wiersze nie zapadam się w smutek tym bardziej.
Przezimujemy, przetrwamy w ciszy.
Ciepłe pozdrowienia.
Dr Google potrafi zwieść na manowce
dziękuję pięknie.